شــــايــد 


آرام تــــر مـــيشــدم فــــقــط و فــــقــط اگـــــر مــيـــفــــهميدﮯ 



شــــــعـرهايـم بــﮧ هــــمين راحتـﮯ کـه مـــﮯ خوانـــﮯ 



نــــوشــتـﮧ نـــشده انــ  

مرا هيچ تملکی به تو نیست جز این که همواره دلم برای مهربانی هایت تنگ میشود.   
 

کوک کن ساعتِ خویش ! 
اعتباری به خروسِ سحری ، نیست دگر 
دیر خوابیده و برخاسـتنـش دشـوار است 
کوک کن ساعتِ خویش ! 
که مـؤذّن ، شبِ پیـش 
دسته گل داده به آب 
و در آغوش سحر رفته به خواب ... 
کوک کن ساعتِ خویش ! 
شاطری نیست در این شهرِ بزرگ 
که سحر برخیزد 
شاطران با مددِ آهن و جوشِ شیرین 
دیر برمی خیزند 
کوک کن ساعتِ خویش ! 
که سحر گاه کسی 
بقچه در زیر بغل ، راهیِ حمّامی نیست 
که تو از لِخ لِخِ دمپایی و تک سرفه ی او برخیزی 
کوک کن ساعتِ خویش ! 
رفتگر مُرده و این کوچه دگر 
خالی از خِش خِشِ جارویِ شبِ رفتگر است 
کوک کن ساعتِ خویش ! 
ماکیان ها همه مستِ خوابند 
شهر هم . . . 
خوابِ اینترنتیِ عصرِ اتم می بیند 
کوک کن ساعتِ خویش ! 
که در این شهر ، دگر مستی نیست 
که تو وقتِ سحر ، آنگاه که از میکده برمی گردد 
از صدای سخن و زمزمه ی زیرِ لبش برخیزی 
کوک کن ساعتِ خویش ! 
اعتباری به خروسِ سحری نیست دگر ، 
و در این شهر سحرخیزی نیست 
و سـحر نـزدیک است .....  

نوشته انــــد دلــم را بـــرای خـــون جــــگــری

بـــدون گـــریــه زمــانــه نمـی شــود سپــــری

نیـــازمــند تکــامـل بــه گـریــه محتـــــاج است
درخـــت آب نــدیـــــده نمــی دهــد ثمــــــــری

دو فیــض، تــوشۀ راه سلـــوک عشاق است
تـوســـل سحـــــــری و عنـــایـــت سحــــــری

هــــــزار نـــافلـه خـوانـدن چــه فــایــــده دارد
اگــــر نـــداشته بـاشد بــه عـاشقـــــان نظری

بــه هــــر دری کـــه زدم بـــاز پشت در مـاندم
بس است در زدن من، بس است در بــه دری

بـــرای بنـــده خــریـــدن بیـــــا ســـر بــــــــازار
چـه خــوب می شود ایـــن مــرتبـه مــرا بخری

بـدون تــــو چــه بــــلاها کــه بــــر ســرم آمــد
چه حاجت است به گفتن،خودت که با خبــری

همیشه خیــــر قنوت تــو مـی رسد بـه هـمـه
اگـــــر چـــه نــام مــرا در نــوافـــــلــت نبــری

خــودت بــرای ظهـورت دعــا کن و بـــرگـــــرد
دعای مــن به خــودم هــم نمی کنـد اثــــــری

یگــــانه منتقـــم خــــون کــــــــربــلا بـــرگـــرد
قسم بــه عمـه مظلومــه ات بیــــــا بـــرگـــرد 

گــــآهــیــــ فــَرآرْ مــی کـُـنـَـمــْـ اَز فــِکـْـر کـَـردَن بــِـه تــُـو 

مـِــثــْـل رَد کـَـرْدَنِ آهـَـنــگـــیــــ کـِــه خـِـیــلــی دوسِـــشـْــ دآرَمـــْـ...

هـــیـــچْ چــیـــزْ عـَــوَضْ نـَـشـُــدْ!!!

فــَـقـَــطْ یــِـکــْ تـَـعـْـویـــضْ ســآدِه اَنـْـجــآمـْــ شُـــدْ

تــُـو رَفــتـــیـــْـ وَ تـَـنـْــهــآیـــی آمـَــدْ...

ایـــنْ روزْهــآ بـــآزیـــگـَـر خـــوُبـــی شـُــدِه اَمْـــ

لـَــبـْــخَـــنْــدْ مــیـــزََنـَـمـْــ

اَمـّــآ هــیــچْ کـَـسْ نـِـمـــی فـَـهـْـمَــدْ اَلـَـکــی اَسـْـتْ...

بــَعـْـضـــی وَقـْـتـْـهــآ چــیــزی مــیــنـِـویــسـْـیْ بـَـرآیِ یــِکـْــ نَــفَــرْ

اَمّـــآ دِلـَـتْ مــیــگــیــْرَدْ وَقـْـتـیْ یــآدَتـْــ مــیْ اُفـْـتَــدْ 

کـِــه هـَـرْ کـَـسْ مـُـمْــکـِـنْ اَسْــتْ بـِـخــوآنـَـدْ

جـُـزْ آنْ یــِکـْـــ نــَـفـَــرْ

ایـــنْ روُزْهـــــآ

اِحـْــســآسـْـــ مــیــکـُـنـَـمـْـــ

وَقــْـتـــی مــیْ نـِـویــسـَـمـْـــ

خـُــدآ چــِـشـْـمـْـهــآیــَـشْ رآ مـــیْ گـِـیــرَدْ

 وَ 

وَقـْــتـــیْ مـــِیْ خــوآنـَــمـْـــ

گـُــوشْــهــآیـَـشْ رآ...

صـــآدِقــآنــِـه بــِـگــُـویـَـمـْــ

فــِـکـْــرْ مــِـی کـــُنــَـمـْـــ

خــُـدآ هـَــمـْـــ اَزْ ســـآدِگـِــی مـَــنْ

 وَ 

حــَـرْفـْــهــآی تــِـکــْـرآریْ اَمـْــ

خـَــسـْــتــِـه شـُــدِه اَسْـــتـْـــ

تـُــو کـِــه جــآی خــُـودْ دآریــْـــ...

وُقــْـتـــیْ تــَـمــآمــِــ اِحـْــســآس دِلـْـتـَنْگـیــَتـْـ رآ بــآ یــِکــْـ

"بــِه مـَـنْ چـِـه" پــآسـُـخْ مــی گــیــریْ

بــِـه کـَـســیْ چـِـه کـِـه "چـِـقـَـدْرْ تـَـنْــهـآیـــیْ"...

حــَرْفـــِـ تــُـو کــِه مــْی شـَـوَدْ 

مـَــنْ 

چــِقـَـدْرْ نــآشـِـیـــآنــِه 

اِدِعــآیِ بــی تــَـفــآوُتـــیْ مــِـی کـُـنـَـمـْـــ...

 بـــآ مــَـنْ اَزْ بـــُودَنْ بــِـگـــُو 

 گــُـوشـَـمْـــ رآ پـُــرْ کــَـرْدِه هــَـیــآهـــوُیِ نــَبـــوُدَنــَتـْـــ...

گـُــفـْـتــی دوســتـِـتــْــ دآرَمـْـــ

وَ مـَــنْ بــِه خــیــآبــآنْ رَفــْـتـَـمـْـــ

فـــَضـــآیِ اُتــآقْ بــَـرآیِ پــَـرْوآزْ کـــآفــیْ نـَــبـــُودْ...

خــُـدآیــآ:

حـَـوآسـَــتـْـــ هـَــسـْـتـْـــ؟؟؟؟

صـِــدآیِ هـِـقْ هـِـقْ گـِـریــِه هــآمـْــ 

اَزْ گـَــلـــویـــی مــِـیــآدْ کـِه تــُو اَز رَگـِـشْ بــِه مــَنْ نـَـزْدیـکْــتـَـریْ...

بــَـرآیِ بــَـعـْـضـــیْ دَرْدْ هـــآ نــَه مــیْ تـَـوآنْ گـِــریــِـه کــَرْدْ

نـــَه مــیْ تــَوآنْ فــَرْیــآدْ زَدْ

بـَــرآیِ بـَـعـْـضـــیْ دَرْدْهــآ 

فــَـقـَــطْ مــیْ تـَـوآنْ

نــِـگـــآهْ کــَـرْدْ

 وَ 

بـــیْ صـِـدآ شـِـکــَسـْـتـْــ...

 ...

دنبال من می‌گردی و حاصل ندارد

این موج عاشق کار با ساحل ندارد

باید ببندم کوله بار رفتنم را

مرغ مهاجر هیچ جا منزل ندارد

من خام بودم، داغ دوری پخته ام کرد

عمری که پایت سوختم قابل ندارد

من عاشقی کردم تو اما سرد گفتی:

از برف اگر آدم بسازی دل ندارد

باشد ولم کن باخودم تنها بمانم

دیوانه با دیوانه ها مشکل ندارد

شاید به سرگردانی ام دنیا بخندد

موجی که عاشق می‌شود ساحل ندارد

...

بعضی‌ حــــسها را نــــــوشتم

مــن می نویسم و تـــــــــو نـــــمی خوانی !

امـــــــــــا مخاطب که تو باشی …

"مدیـــــــونم" اگر ننــــــــویسم ...

این جمعه هم گذشت تو اما نیامدی 

قلبم شکست منجی دنیا نیامدی 

دیشب دلم برای تو آقا گرفته بود 

دادم به سینه وعده فردا ,نیامدی 

امشب دوباره از غم تو بغض میکنم 

حتما بخاطر گنه ما نیامدی  

عـشقـی که تــو باعـثـــ وجـ ـود آمـدنــشـ شــدیــ ــ و خـودتـــ همــ باعثــ تمـامــ شدنشـ .

عشـقی که سادگـ ــی و محبتـ من بود ولـی تو خودتــ نــخـواسـتی من پیشتـ عاشـقانه بمانمـ .

چقــ ـدر اشکـ ــ ریختمــ .

چقـ ــدر ضــجــه زدمــ .

چقــ ــدر صدایتـ کردمـــ .

چقـ ــدر التمــاســـت کردمـــ .

چقـ ـــدر خــودمـ ــ را کـ ـوچــکــــ کردمــ تا تو بــ ــزرگـــ شوی و ..حـــــــالا

هـیــچــ از تو نمیــ خــواهــمــــ

بگـــــذار در تنهایی خودمــ بسوزمـــ.

بـگــذار بدانمــ در این دنیا هیچکس به داد دل من نمیرســـد

بگـــذار بدانم یک روزی عاشـق بودمـــ

بگــــذار عشق در وجودم خاموش شود

نـــــه اینکه بـــمـــیـــــــــــرد

بگـــــذار اولیــ ـن و آخریـــ ــن......زندگــــــی من باشـــــی

ديوانـ ـ ــه كسـ ـ ــي اسـ ـت

كه معشـ ـ ــوق را

در مجـ ـ ــاورت

آغـ ـ ــــوش ديگـ ـ ــري

ببينـ ـ ــد و بـ ـ ــاز برايـ ـش

بنويسـ ـ ــد !

مـ ـن اگـ ـر

ديوانـ‌ ـ ــه نبـ ـ ــودم ،

اينجـ ـ ــا نبـ ـ ــودم !

ميـ ـان ايـ ـن همـ ـ ـه

دل سـ ـ ــنگ ...

مثـ ـ ــل تـ ـ ــو ...! 

 هرگـز نیا ،اگر بیایی

همه چیز خراب میشود

دیگر نمیتوانم

اینگونه با اشتیاق

به دریا و جاده خیره شوم

من خو کرده ام

به این انتظار

به این پرسه زدنها

در ایستگاه و اسکله

اگر بیایی

من چشم به راه چه کسی بمانم؟